صدای سکوت
تنهابهونم داشتن توست تنها دلخوشیم دیدن توست توبمان وبدان که عاشقی تنهاوگریان
دراین سکوت مانده است ازغم دوریت نمیداندبنویسدیابخواند حال که دراین سکوت مانده ام
جزغم آه حسرت چیزی جزدلتنگی نکشیده ام
چشم هایم بسته ام وبه توفکر میکنم اماخاطری ازتودرخاطرم نیست حتی نشد دیده گانم به رویت نمایان شود
شاید ارزشت آنقدزیاد است که من نمیتونم ببینم زیبایی عشق همین
است به دیدن نه به دل بستن ودادن
آه خدایا... نمیدانم می آید یا فراموشم کرده است وای که تصور کردنش سخت است اگرچنین باشد
شایدبیاید باشاخه گلی بر سنگ قبرم که دیراست بفهمی چقدزود راهی سفر شده ام سفری که برگشتی ندارد
بگذار گرمیه دستانت را حس کنم دربودن نه درسردیه خاک که سنگینی سنگ را به آغوش گرفته...
