من وببخش به خاطروجودم ...

من وببخش به خاطر آنچه در دل داشتم و ناخواسته به تو هدیه کردم

من نمیدانم گناهم چیست جز عشق جز وابستگی ودوست داشتنت که به آن گرفتارم  تو چه میدانی ازدل
بی تابم که هرلحظه به یادت هست تویی امروز وفردایم
نمیدانم ...

نمیخواهم برایت عاشقی دل سوخته باشم که برایت اینگونه مینویسم

میدانم که عشق گوهری گران است  ای تمام باورم ذره ذره وجودم ازوجودتوست که اسیرت شده..بگذار که

در این آشیانه باشم آشیانه دل تو که دل من آن را لانه ای برای زندگی انتخاب کرد..

نوشته شده در شنبه 21/8/90ساعت 12:0 عصر توسط حسین| نظرات ( ) |